Elio Pelzers

Reisjournalist en communicatieadviseur

Een 'pratscherige' wandeling

DSC 4975Ik glijd bijna uit in de zware modder van het Zuid-Limburgse landschap. In de verte gloort de toren van de kerk van Mechelen. Het is nat en de kleine wandelpaadjes zijn bijna onbegaanbaar. Een eldorado voor ploeteraars en stoerpraters in wandelcafés, een vanzelfsprekendheid voor wandelfanaten en een hel voor zondagwandelaars.

Het is helder weer. Het heeft dagen daarvoor geregend en de Zuid-Limburgse löss voelt als zware gewichten aan de wandelschoenen. De schoenen worden bij iedere stap in de klei gezogen. Ik houd me staande aan de weidepalen en takken die over het wandelpaadje heen hangen. Soms glijd ik even weg, maar ik weet mijn evenwicht uiteindelijk bewaren. Tempo maken is er bij deze bodemomstandigheden niet bij.

Wandelen in het winterse Zuid-Limburg heeft verschillende gezichten. Eén van die gezichten toont het landschap vandaag: ‘pratsch’. Een prachtig Limburgs woord, dat staat voor modder, bagger of slijk. Een ‘pratscherige’ wandeling houdt een ploeterend parcours in.DSC 4976
De beloning is echter geweldig: verdragende uitzichten, bultige en verrassende paadjes, leuke doorsteekjes,  witte vakwerkhuizen, kabbelende hooglandbeekjes, kerkjes in de verte en nu en dan klokkengelui. Dat is ook een ‘pratscherige’ wandeling.

 

 

Laatste foto's