Elio Pelzers

Reisjournalist en communicatieadviseur

Wandelen in Japan

Wandelen in Japan 9Japan is een echt wandelland. Japanners wandelen graag en vooral met velen. Tot de bekendste wandelingen horen de beklimming van de heilige Fuji-san en de 88-tempelswandeling op het eiland Shikoku. In de zomermaanden is er op de vulkaan Fuji geen houden meer aan. Duizenden Japanners en ook buitenlanders zigzaggen ophoog om de top te bereiken.
De mogelijkheden, ook op voor buitenlanders minder bekende wandelroutes, zijn legio. Wij maakten verschillende (halve) dagwandelingen op Midden-Honshu.

Tokai Nature Trail
Vanuit onze ryokan (traditionele Japanse herberg) bij Oshino pakken we een deel van de Tokai Nature Trail op, die slechts enkele honderden meters van ons verblijf verwijderd is. Op deze wolkenloze dag hebben we een grandioos uitzicht op de Fuji-san, de hoogste berg van Japan. De besneeuwde top van de vulkaan ziet er ongenaakbaar uit, zelfs het pad dat naar de top zigzagt is zichtbaar. De Tokai Nature Trail is een langeafstandswandelpad (bijna 1700 km) van de prefectuur Tokio naar de prefectuur Osaka. We lopen bijna 20 kilometer naar het Yamanaka-meer.
Wandelen in Japan  5De bomen en struikjes in de tuinen van de dorpsbewoners zijn in fraaie vormen geschoren en geknipt. Langs het gemarkeerde wandelpad staan her en der drankautomaten, waar zelfs opgewarmde koffie in flesjes uit kan komen. Voordat het pad de heuvels ingaat, lopen we langs een rechte weg door een beschermd naaldbos, waarover geregeld autoverkeer dendert. “Beware of bears”. Borden waarschuwen de wandelaars voor beren. De dieren lijken een obsessie voor Japanners, omdat er in het verleden slachtoffers vielen. Op andere wandelroutes hangen koperen bellen om de beren op afstand te houden. Sommige Japanse wandelaars dragen een belletje bij zich om de dieren af te schrikken.
Bij het meer zijn twee Japanse mannen van middelbare leeftijd knobbelzwanen aan het voeren. Ze proberen de vogels te fotograferen met de Fuji-san op de achtergrond. Binnen enkele minuten zijn ze omringd door tientallen zwanen en andere Japanners.

De oude handelsroute Nakasendo (Kisodal, Tsumago, Magome)
Wandelen in Japan 7Tijdens de shogunperiode was de Nakasendo de binnenlandse handelsroute tussen Tokio en Kyoto. Langs de kust liep de andere handelsroute: de Tokaido. In het Kisodal is nog een deel van de Nakasendo te bewandelen en in oude staat hersteld. We lopen van Nagiso via Tsumago naar Nagome (heen en weer 22 km) en wanen ons eeuwen terug. Langs het wandelpad staan oude routestenen, Shinto-heiligdommen en andere historische relicten. De dorpjes onderweg, die vroeger dienst deden als ruststations, doen authentiek aan. De route is razend populair onder de Japanners. We raken het een beetje zat om voorbijgangers te groeten: ‘konnichiwa’.

Kamikochi in de Japanse Alpen
Kamikochi werkt als een magneet op Japanners. Busladingen vol komen ze naar deze plaats in de Noordelijke Japanse Alpen, waar de traditie van het Japanse bergbeklimmen, geïntroduceerd door de Britten omstreeks 1877, begon. De Japanners laten zich bijna allemaal fotograferen voor de Kappa-bashi brug, een trofee om mee thuis te komen. We wandelen hier midden oktober als de lariksen geel en de enkele esdoorns rood kleuren. We volgen de paden langs de bergrivier de Azusa-gawa.
Na een uur komen we uit bij de Hotaka-jinja, een Shinto-heiligdom. Veel Japanse wandelaars gooien een munt in de offerandebak, buigen voor het heiligdom en luiden daarna de bel. Voor een kijkje bij het vlakbij gelegen Myojin-ike meer moeten we betalen. De bergomgeving is zeker mooi, maar niet heel veel anders dan Europese berggebieden. De vegetatie en de fauna lijken zelfs een beetje op de onze, omdat ze op dezelfde breedtegraad voorkomen. Behalve dan dat we regelmatig groepen makaken (Japanse apen) tegenkomen en de bamboeachtige onderbegroeiing.Wandelen in Japan  6
We passeren de berghut van Kamijo Kamonji, de gids die eind 19e eeuw de Britten naar Kamikochi bracht. Zijn nazaten beheren nog steeds de hut. We lopen verder stroomopwaarts. Het is gaan miezeren en de Japanse wandelaars tooien zich in regenkleding en steken bijna allemaal ook nog een paraplu op. Westerlingen komen we nauwelijks tegen. De bergrug met een hoogte van ruim 3000 m is door de motregen niet zichtbaar.
Een zwarte waterspreeuw duikt het water van de snelstromende bergbeek in om een prooi te bemachtigen. De laatste brug op het toeristisch wandelkaartje, de Tokoo-Oo-hashi, ligt op ruim 2,5 uur wandelen van de busterminal in Kamikochi. Daarna krijgen de paden een alpien karakter en haken de toeristische wandelaars af.

Shin-Hotaka Spa
De herfstkleuren exploderen in het warme bronnengebied van Shin-Hotaka Spa: rood, geel, oranjebruin. Langs het wandelpad op weg naar het kabelbaanstation kringelt de rook uit de 'onsen' (heetwaterbronnen) omhoog. Het stinkt soms naar rotte eieren. Het dal ligt in de schaduw van Mount Yakedake, een nog actieve vulkaan.
Wandelen in Japan  2De volgepropte dubbeldekkergondel brengt ons naar een hoogte van 2156 m met een formidabel uitzicht over bijna drieduizenders. Het is lastig om plaatselijk aan Engelstalig wandelkaarten te komen. Een jonge Indiër die we tegenkomen, heeft een bergkaart in zijn eigen land gekocht.
We wandelen vanaf het eindstation naar de Nihiso Lodge, een aardige klim over een rotsig parcours. De meeste Japanse toeristen wagen zich niet op het alpiene pad. Aan het begin van de route moeten bergwandelaars die langere tochten maken zich om veiligheidsredenen registreren. Alles moet gereguleerd. Japanners zijn dol op hun bergen. Verschillende wandelaars gaan vanaf de Nihiso Lodge door naar de top van de Mount Nishihotakadake (2909 m, 2 km klimwandelen) of naar Kamikochi (4 km dalen).

Kyoto
We wandelen langs ontelbare tempels, door talrijke parken en kijken op tegen vele heuvels. Vooral aan de rand van deze prachtige oude keizerstad gaan het groen en de geschiedenis hand in hand, zoals tijdens de bekende korte Filosofenwandeling. In de stad zijn de kilometers langs de Kamogawa, de rivier die aan de oostzijde door de stad stroomt, aangenaam. Een rondje door het keizerlijke park is meer voor een lummelwandelingetje tijdens lunchpauze, maar erg onderhoudend.

Laatste foto's