Elio Pelzers

Reisjournalist en communicatieadviseur

Het godverlaten oord Ramasaig. Wandelen in Schotland

DSCF2151“The BBC weather forecast?”. Onze tafelgenote verslikt zich bijna in haar sandwich met jam. “Die is niet te vertrouwen. Een op London gericht weerpraatje”. Het instituut BBC hoeft in Schotland op niet al te veel waardering te rekenen. Althans zo lijkt het tijdens ons ontbijt in de B&B. Nou is het weer voorspellen niet zo moeilijk in Schotland, zo beweren velen. Het regent er om de haverklap. Maar vanochtend breekt de hemel open.

De regenbuien van gisteren zijn verjaagd. Het is helder, magistraal helder zoals het alleen in het noorden kan zijn. Op een kilometer afstand kun je de veldleeuweriken zien vliegen.

DSCF2150We rijden met de auto naar een verre buitenpost op het eiland Skye. Ramasaig is nog niet eens een gehucht. Het bestaat uit een schapenboerderij, waarvan ik vermoed dat die niet het gehele jaar bewoond is. De weg ernaar toe is een mijlenlange single track road met hier en daar uitwijkhaventjes voor tegenmoet komend verkeer. Het is er doodstil. Een kwartier rijden terug zagen we in de verte aan de overkant van een brede baai de vuurtoren van Neist Point en de dinky toys, de vele auto’s van bezoekers van dit populaire punt. Bij Ramasaig bevindt zich om ons heen een vallei met mosgroene hellingen. Bomen doen hier geen goede zaken. We wandelen dalwaarts in de richting van Lorgill Bay, waar het gelijknamige bergriviertje de zee instroomt.

DSCF2153Een steenarend maakt zich los van de ronde bergwand. Twee mantelmeeuwen ergeren zich aan zijn aanwezigheid en jagen de arend op. Schapen rennen voor ons uit, de lammeren volgen angstig hun moeders. Op een afstandje wanen ze zich veilig voor ons. Tapuiten vliegen zenuwachtig op. Ze strijken neer op een rots, maar al vlot proberen ze een nieuwe steen. Het kale landschap sluit goed aan bij hun nerveuze gedrag. Ze kunnen de omgeving goed controleren vanaf hun landingsplekken. We steken enkele malen een stromend bergbeekje over, passeren crofts - verlaten en vervallen woninkjes van keuterboertjes en turfstekers -  en bereiken na twee uur wandelen de baai.

Alleen het water van het bergriviertje dat in de zee uitmondt en de branding zijn te horen. Af en toe krijsen de zilver- en mantelmeeuwen tegen de wind in. Geen steenarend meer te bekennen. Om ons heen magnifieke oprijzende zeekliffen. Aan de horizon liggen de Buiten-Hybriden en het eiland Rhum. Verder is er niemand. Pas na vijf uur wandelen en struinen zien we weer iemand, een wandelaar op weg naar het godverlaten oord.

Laatste foto's